دغه راپور د ښځو پر پوښاک، تګراتګ او په عامه ځایونو کې د حضور محدودیتونه «لاسوهنه کوونکي» بللي او زیاتوي چې دا تګلارې د فردي ازادیو، لکه د بیان ازادي او په عامه ژوند کې د ګډون حق، محدودوي.
په پایله کې، د ملګرو ملتونو راپور دغه اقدامات د «نهادینه شوي تبعیض» برخه بللې او ویلي یې دي چې په یوه برخه کې محدودیتونه پر نورو برخو هم اغېز کوي.
د ملګرو ملتونو چارواکو ویلي چې دا راپور کولی شي د نړۍوالو حقونو پر وړاندې د افغانستان د ژمنو د ارزونې او په راتلونکي کې د بشري حقونو د وضعیت د سنجولو لپاره د بنسټ په توګه وکارول شي.
