سازمان ملل گزارشی را از مناطق آسیب دیدۀ شرق کشور به نشر سپرده که در گوشه‌یی از آن گفته شده است که زنان و دختران به دلیل چالش‌های سنتی و فرهنگی در براورده کردن نیازهای‌شان با مشکلات روبه‌رو هستند.
بر اساس گزارش سازمان ملل، در ولسوالی‌های آسیب‌دیده در ولایات کنر، لغمان و ننگرهار، بازدیدهای میدانی، جلسات گروه کانونی با زنان و دختران متاثر در ولسوالی‌های نورگل و چوکای کنر و دره‌نور ننگرهار و همچنین اطلاعات و گزارش‌های دریافتی از سازمان‌های بشردوستانه و گروه مشورتی زنان برای تیم بشردوستانه کشور تهیه شده است.
زلزلۀ اخیر به بزرگی ۶.۳ ریشتر شرق افغانستان را لرزاند. مرکز زلزله ولسوالی کامه، ولایت ننگرهار و نزدیک مرز پاکستان بود. عمق کم ۸ تا ۱۰ کیلومتری باعث شد شدت این زلزله در ولایات کنر، لغمان، ننگرهار و نورستان بیشتر شود و خسارت گسترده‌ای به خانه‌ها و زیرساخت‌ها وارد شود. بیشترین آسیب‌ها در ولسوالی‌های نورگل و چوکای کنر و دره‌نور ننگرهار گزارش شده است. رانش زمین و انسداد جاده‌ها دسترسی به بسیاری از مناطق را تنها از طریق پیاده ممکن کرده و عملیات جستجو و نجات را به تأخیر انداخته است.
پس از زلزله اصلی، زمین‌لرزه‌های دیگری نیز رخ داد. همچنین پس‌لرزه‌های مداوم هر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، فشار روانی، ناپایداری و مشکلات دسترسی به مناطق آسیب‌دیده را تشدید کرده است. ارزیابی‌های مشترک سازمان ملل و نهادهای غیردولتی تا ۹ سپتامبر نشان می‌دهد که ۱,۹۷۸ نفر کشته، ۳,۴۷۷ نفر زخمی، ۷,۵۳۷ خانه تخریب شده و ۴۷,۷۷۱ نفر تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.
بیشتر جوامع آسیب‌دیده در مناطق دورافتاده با دسترسی محدود قرار دارند و حتی در شرایط عادی نیز رسیدن به آن‌ها دشوار است. خسارت‌های ناشی از زلزله‌های متوالی، رانش زمین و انسداد جاده‌ها مسیرهای منتهی به روستاها را غیرقابل عبور کرده است.
نبود پوشش شبکۀ تلفون همراه نیز تبادل اطلاعات و هماهنگی کمک‌ها را مختل کرده است. بسیاری از مردم به مناطق پایین‌تر و مسطح‌تر در دره‌ها نقل مکان کرده و ساعت‌ها پیاده مسیر پیموده‌اند تا مکان امن‌تری برای زندگی پیدا کنند و در سکونتگاه‌های غیررسمی تجمع کنند.
این گزارش هشدار می‌دهد که زنان و دختران به دلیل محدودیت‌های دسترسی و چالش‌های فرهنگی، آسیب‌پذیری بیشتری در برابر بحران‌های بشردوستانه دارند و نیازمند توجه ویژه برای امدادرسانی سریع و ایمن هستند.
