کابل تریبون_یک موسسه سویدنی تحت نام «رائول والنبرگ» در گزارشی وضعیت افراد دارای معلولیت در افغانستان را پس از بازگشت طالبان به قدرت بررسی کرده و گفته است که این افراد با موانع گسترده اجتماعی، اقتصادی، آموزشی و صحی روبه‌رو هستند.
این نهاد در گزارش خود نوشته است که وضعیت افراد دارای معلولیت در افغانستان از اگست ۲۰۲۱ به این‌سو در ابعاد مختلف وخیم‌تر شده و دسترسی آنان به خدمات اساسی و فرصت‌های برابر محدودتر شده است.
در این پژوهش که با انجام ۹۹ مصاحبه در هر ۳۴ ولایت افغانستان تهیه شده، آمده است که افراد دارای معلولیت با مشکلاتی از جمله فقر، انگ اجتماعی، محدودیت در دسترسی به خدمات صحی، محرومیت آموزشی، بیکاری و نبود امکانات مناسب برای رفت‌وآمد و زندگی روبه‌رو هستند.
براساس این گزارش، زنان و دختران دارای معلولیت با محدودیت‌های بیشتری مواجه‌اند و محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان، از جمله در زمینه آموزش، کار، رفت‌وآمد و حضور در اجتماع، مشکلات آنان را تشدید کرده است.
این نهاد همچنین گفته است که جنگ، فقر و ضعف نظام صحی در افغانستان خود از عوامل ایجاد یا تشدید معلولیت هستند.
بر اساس یافته‌های پژوهش، ۶۱ درصد افراد مورد مصاحبه گفته‌اند که معلولیت آنان به‌طور مستقیم با جنگ طولانی‌مدت، از جمله انفجار ماین، تیراندازی و انفجارها، مرتبط بوده است.
در این گزارش آمده است که در مواردی، آسیب‌ها و جراحت‌هایی که قابل درمان بوده‌اند، به دلیل فقر، فاصله جغرافیایی، ناامنی و نبود خدمات صحی به معلولیت دایمی منجر شده‌اند.
این پژوهش همچنین از کاهش یا توقف برخی کمک‌های مربوط به افراد دارای معلولیت و نبود یک سیستم شفاف و مبتنی بر نیاز برای ارائه حمایت‌ها ابراز نگرانی کرده است.
نهاد تهیه‌کننده گزارش، مجموعه‌ای از پیشنهادها را برای طالبان، سازمان‌های ملل متحد، نهادهای غیردولتی و تمویل‌کنندگان ارائه کرده و خواستار حرکت از کمک‌های مقطعی و خیریه‌ای به سوی حمایت مبتنی بر حقوق، مشارکت، پاسخ‌گویی و فراهم‌کردن زمینه حضور افراد دارای معلولیت در تصمیم‌گیری‌ها شده است.
