کابلتریبیون (کیتی)— سازمان ملل متحد گزارش داده است، انتقال پول مهاجران به خانوادههایشان، که به نام حوالههای مالی شناخته میشود، بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ حدود ۹۴ درصد افزایش یافته است. براساس گزارش، این رشد بهمراتب بیشتر از افزایش ۲۸ درصدی شمار مهاجران از این کشورها بوده است.
ملل متحد گفته است که این تفاوت نشان میدهد که افزایش حوالهها تنها
ناشی از بیشتر شدن شمار مهاجران نیست؛ بلکه مهاجران در خارج از کشور، بهطور
میانگین، مبالغ بیشتری را برای خانوادههایشان میفرستند.
حدود ۲۲۰ میلیون
مهاجر و اعضای جوامع مهاجران از حدود ۱.۱
میلیارد تن از اعضای خانواده و بستگان خود حمایت مالی میکنند.
پدرو دِ واسکونسلوس، مدیر تسهیلات تأمین مالی حوالههای سازمان بینالمللی
توسعه زراعت، روز دوشنبه در مقر سازمان ملل متحد به خبرنگاران گفت: «این گزارش
درباره جریانهای مالی با مقیاس فوقالعاده بزرگ است؛ اما مهمتر از آن، درباره
خانوادههاست.»
او گفت که پشت این میلیاردها دالر، انتقالهایی قرار دارد که معمولاً
بین ۳۰۰ تا ۴۰۰
دالر ارزش دارند و مهاجران سالانه ۹ یا ۱۰ بار آن را برای خانوادههایشان ارسال
میکنند.
به گفته او، مجموع پولی که سال گذشته به کشورهای مبدأ فرستاده شد، بیش
از چهار برابر کمکهای رسمی توسعهای جهان بود و از میزان سرمایهگذاری مستقیم
خارجی در کشورهای کمدرآمد و با درآمد متوسط نیز بیشتر بود.
امریکای لاتین؛ منطقه آسیبپذیر
اهمیت روزافزون حوالههای مالی، خانوادهها و اقتصادها را در برابر
تغییراتی که بر مهاجران در خارج تأثیر میگذارد، آسیبپذیرتر کرده است.
این موضوع بهویژه در امریکای لاتین و حوزه کارائیب آشکار است؛ جایی
که ایالات متحده همچنان بزرگترین منبع حوالههای مالی به شمار میرود.
این گزارش هشدار میدهد که اخراج مهاجران، محدودیتهای کاری یا کاهش
تقاضا برای نیروی کار میتواند هم شمار افرادی را که پول میفرستند کاهش دهد و هم
توانایی آنان برای ارسال پول را محدود کند.
دِ واسکونسلوس در پاسخ به پرسشی درباره سیاستهای سختگیرانهتر
مهاجرتی در ایالات متحده و اروپا گفت که تاکنون تأثیر این سیاستها به شکل کاهش
گسترده حوالهها مشاهده نشده است.
او گفت: «ارقام در حال حاضر کاهش واقعی حوالهها را نشان نمیدهند» و
افزود که نیازهای خانوادهها معمولاً باعث میشود جریان حوالهها در زمان بحرانها
نیز پایدار بماند.
منبع مهم درآمد خانوادهها
امریکای مرکزی از جمله مناطقی است که بیشترین وابستگی را به حوالهها
دارد. حوالههای مالی در سال ۲۰۲۵ معادل ۳۰ درصد تولید ناخالص داخلی هندوراس، ۲۸
درصد در السالوادور و ۲۷ درصد در نیکاراگوئه بوده است.
یک مطالعه نهاد تسهیلات
تأمین مالی حوالههای سازمان بینالمللی که
به آن
استناد کرده، نشان میدهد که ۶۱ درصد از
بازگشتکنندگان مورد بررسی در گواتمالا نانآور اصلی خانواده خود بودهاند. این موضوع نشان میدهد که بازگشت اجباری مهاجران میتواند به معنای از
دست رفتن ناگهانی درآمد برای خانوادههایی باشد که در کشور باقی ماندهاند.
امریکای لاتین و حوزه کارائیب سریعترین رشد حوالههای مالی را در
میان مناطق جهان ثبت کردهاند و این حوالهها با ۱۳۲ درصد افزایش به ۱۶۸.۶ میلیارد دالر در سال ۲۰۲۵ رسیده است.
آسیا و اقیانوس آرام همچنان بزرگترین منطقه دریافتکننده حوالهها در
جهان بوده و در سال ۲۰۲۵، ۳۸۴.۹ میلیارد
دالر، معادل ۵۳ درصد کل حوالههای جهانی، دریافت کرده است.
افریقا در سال ۲۰۲۵، ۱۲۴.۲ میلیارد
دالر دریافت کرد که در مقایسه با یک دهه پیش ۸۶ درصد افزایش یافته است. مصر نیز از
نیجریه پیشی گرفته و به بزرگترین دریافتکننده حوالههای مالی در این قاره تبدیل
شده است.
پشتوانه خانوادهها
حدود سهچهارم حوالههای مالی برای نیازهای فوری مانند غذا، سرپناه و
هزینه خدمات اساسی مصرف میشود. یکچهارم باقیمانده، یعنی بیش از ۱۸۰ میلیارد دالر در سال، برای مراقبتهای صحی، آموزش، مسکن، پسانداز و
کسبوکارها استفاده میشود.
در سال ۲۰۲۵، نزدیک به ۲۳۳ میلیارد
دالر، یعنی تقریباً یک دالر از هر سه دالری که به کشورهای مبدأ فرستاده شده، به
اقتصادهای روستایی رسیده است؛ مناطقی که دسترسی به کار، خدمات مالی و زیربناهای
عمومی در آنها اغلب محدودتر است.
خانوادههای دریافتکننده حوالهها همچنین سالانه حدود ۲۲ میلیارد دالر در سیستمهای زراعت و صنایع غذایی روستایی سرمایهگذاری
میکنند.
این گزارش همچنین بر نقش حوالهها در کمک به خانوادهها برای مقابله
با پیامدهای ناشی از تغییرات اقلیمی تأکید کرده است؛ از جبران درآمد از دسترفته
گرفته تا بازسازی پس از رویدادهای طبیعی.
با این حال، دِ واسکونسلوس تأکید کرد که این منابع، پول خصوصی خانوادهها
هستند و «نمیتوانند جایگزین» سرمایهگذاریهای
دولتی، حمایتهای اجتماعی، کمکهای بشردوستانه یا تأمین مالی اقدامات اقلیمی شوند.
حوالههای دیجیتالی، اما هنوز پرهزینه
اکنون بیش از نیمی از حوالههای مالی در ابتدا بهصورت دیجیتالی ارسال
میشوند، اما بسیاری از آنها در نهایت به شکل نقدی توسط گیرنده دریافت میشوند.
تنها ۳۵ درصد از خدمات بررسیشده در سال ۲۰۲۵، از مرحله ارسال تا دریافت، کاملاً
دیجیتالی بودهاند.
انتقالهای دیجیتالی ارزانتر هستند و میانگین هزینه آنها حدود ۴.۶ درصد است؛ در حالی که هزینه خدمات غیر دیجیتالی ۷.۳ درصد بوده است.
دِ واسکونسلوس گفت: «فناوریها واقعاً میتوانند کمک کنند، اما کافی
نیستند» و تأکید کرد که خانوادهها همچنین به راههای مطمئن و ارزان برای دریافت و
استفاده از این پول نیاز دارند.
نهاد تسهیلات تأمین مالی حوالههای سازمان بینالمللی خواستار انتقالهای
ارزانتر و شفافتر، دسترسی بهتر به خدمات مالی و فراهم شدن فرصتهای بیشتر برای
خانوادهها برای پسانداز، بیمه و سرمایهگذاری شده است تا بتوانند در درازمدت
توان مقاومت بیشتری در برابر بحرانها ایجاد کنند
IOM/Elyor Nematov Central Asian migrants in Russia, whose families depend on remittances.