کابل تریبون_سوزان فرگوسن، نماینده ویژه بخش زنان سازمان ملل در امور افغانستان میگوید که پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران افغانستان با محدودیتهای گسترده و بیسابقهای در زمینه آموزش، کار، رفتوآمد، مشارکت اجتماعی و حقوق قانونی روبهرو هستند.
او افزود است که مقامهای طالبان از زمان به قدرت رسیدن این گروه بیش از ۱۰۰ فرمان و دستور صادر کردهاند که به گفته او، حقوق زنان را محدود و تبعیض علیه آنان را نهادینه کرده است.
فرگوسن گفته است که افغانستان اکنون تنها کشوری در جهان است که زنان و دختران در آن با چنین محدودیتهای گستردهای مواجهاند.
او با اشاره به برخی مقررات جدید طالبان گفته است که در یکی از این مقررات، شوهر تنها در صورتی بابت خشونت خانوادگی مسئول شناخته میشود که جراحات شدید و قابل مشاهده ایجاد کرده باشد؛ موضوعی که زن باید آن را در دادگاه ثابت کند و در بسیاری موارد برای پیگیری قضایی به یک سرپرست مرد نیاز دارد.
به گفته این مقام سازمان ملل، مقررات دیگری نیز حق طلاق مردان را حفظ کرده، اما زنان را برای جدایی به گرفتن اجازه شوهر یا طی مراحل طولانی قضایی مجبور میکند و زمینه ازدواج کودکان را نیز بهگونه ضمنی فراهم میسازد.
او، گفت که پیامدهای این محدودیتها بر زندگی زنان نیز گسترده است. بر اساس یک نظرسنجی سازمان زنان ملل از سههزار و ۲۰۰ زن افغان، بیش از نیمی از آنان گفتهاند که اکنون تنها یک یا دو بار در ماه از خانه خارج میشوند.
نزدیک به سهچهارم زنان نیز گفتهاند که بدون همراهی یک مرد احساس امنیت نمیکنند و بیش از نیمی از آنان از رفتن به مکانهای عمومی مانند بازارها و مراکز صحی خودداری میکنند. هفت زن از هر ۱۰ زن نیز وضعیت روانی خود را «بد» یا «بسیار بد» توصیف کردهاند.
فرگوسن همچنین نسبت به کاهش شدید کمکهای مالی برای سازمانهای حمایتکننده از زنان هشدار داده است. به گفته او، بیش از نیمی از ۷۴ سازمان زنان افغان که در ماه اپریل بررسی شدهاند، ممکن است در یک سال آینده فعالیت خود را متوقف یا دفترهایشان را تعطیل کنند.
او افزوده است که نزدیک به سهچهارم این سازمانها در سال ۲۰۲۵ با کاهش بودجه روبهرو شدهاند و دو سوم آنان گفتهاند که تنها برای شش ماه یا کمتر منابع مالی برای ادامه فعالیت دارند.
سازمان ملل میگوید بیش از نیمی از این نهادها ناگزیر شدهاند خدمات مربوط به خشونت مبتنی بر جنسیت را کاهش دهند و دو سوم آنان نیز برنامههای آموزشی و ایجاد درآمد برای زنان را محدود کردهاند.
فرگوسن گفت که همزمان با کاهش منابع مالی، نیاز زنان و دختران افغانستان در حال افزایش است. امسال بیش از ۱۰.۷ میلیون زن و دختر در افغانستان به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند و انتظار میرود ۴.۹ میلیون زن و کودک به درمان سوءتغذیه نیاز پیدا کنند.
او از دولتها و کمککنندگان بینالمللی خواست به جای کاهش بودجه، حمایت مالی از زنان و دختران افغانستان را افزایش دهند و هشدار داد که محرومکردن نیمی از جمعیت کشور از زندگی عمومی نباید به یک وضعیت عادی تبدیل شود.
