کابل تریبون_امروز دوشنبه ۷ ثور، مصادف است با چهل‌وهشتمین سالگرد کودتای هفتم ثور ۱۳۵۷؛ رویدادی که به سقوط نظام جمهوری به رهبری محمد داوود خان انجامید و از آن به‌عنوان نقطه آغاز دوره‌ای از بی‌ثباتی و جنگ در افغانستان یاد می‌شود.
طالبان با نشر اعلامیه‌ای به این مناسبت، کودتای هفتم ثور را محکوم کرده و آن را زمینه‌ساز «اشغال افغانستان و تحمیل ایدئولوژی کمونیستی» عنوان کرده‌اند.
در این اعلامیه آمده است که این کودتا با هدف تسلط بر افغانستان و تغییر باورهای دینی مردم انجام شد.
در اعلامیه طالبان تأکید شده است که مردم افغانستان در برابر آنچه «رویای استعمار شوروی» خوانده شده، مقاومت کردند و پس از ۱۴ سال جنگ، در هشتم ثور ۱۳۷۱ به «پیروزی و استقلال» دست یافتند.
در اعلامیه از هشتم ثور به عنوان «روز تاریخی، پرافتخار و نعمت بزرگ» توصیف شده است.
طالبان همچنین گفته‌اند که پس از سقوط حکومت مورد حمایت شوروی، مردم امیدوار بودند که به «آرامش و نظام شرعی» دست یابند؛ اما به گفته آنان، جنگ‌های داخلی میان گروه‌های مجاهدین این امیدها را از بین برد.
در اعلامیه‌ی طالبان ادعا شده است که اکنون آنان به هدف خود در زمینه «ایجاد وحدت، پایان هرج‌ومرج و تطبیق نظام شرعی» رسیده و از مردم خواسته اند که برای حفظ ثبات و تداوم نظام کنونی متحد بمانند.
کودتای هفتم ثور در سال ۱۳۵۷ توسط حزب دموکراتیک خلق افغانستان با حمایت بخشی از ارتش علیه حکومت محمد داوود خان صورت گرفت.
در جریان این رویداد، داوود خان همراه با اعضای خانواده‌اش در ارگ ریاست‌جمهوری کشته شد و نورمحمد تره‌کی به‌عنوان رئیس دولت جدید قدرت را در دست گرفت.
پس از آن، اصلاحات گسترده حکومت جدید و سرکوب مخالفان با واکنش‌های شدید داخلی روبه‌رو شد و در نهایت، مداخله نظامی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۳۵۸، جنگی طولانی را در افغانستان رقم زد.
این جنگ تا نزدیک به یک دهه ادامه یافت و با مقاومت گروه‌های مجاهدین همراه بود.
سرانجام در هشتم ثور ۱۳۷۱، گروه‌های مجاهدین وارد کابل شدند و حکومت داکتر نجیب‌الله سقوط کرد؛ اما اختلافات میان این گروه‌ها به آغاز جنگ‌های داخلی انجامید که پیامدهای سنگینی برای کشور به‌جا گذاشت.
با گذشت نزدیک به نیم قرن از این رویداد، هفتم و هشتم ثور همچنان از موضوعات بحث‌برانگیز در تاریخ معاصر افغانستان به‌شمار می‌روند و روایت‌های متفاوتی درباره پیامدها و اهمیت آن‌ها وجود دارد.
